Γερμ. Ποιμενικός aspros-germanikos-poimenikos

Published on Νοέμβριος 11th, 2012 | by grigant12

Λευκός Γερμανικός ποιμενικός

Ο Γερμανικός Ποιμενικός μπορεί να έχει μια ποικιλία από χρώματα τριχώματος που κυμαίνονται από το τυπικό μαύρο με καστανό, σε μόνο μαύρο, ή μόνο λευκό. Ο λευκός Γερμανικός Ποιμενικός δεν επιτρέπεται να παρουσιάζεται σε εκθέσεις μαζί με τους υπόλοιπους Γερμανικούς Ποιμενικούς κι αυτό γιατί το λευκό τρίχωμα θεωρείται ακατάλληλο στο πρότυπο του AKC (American Kennel Club) και της FCI (Federation Cynologique Internatiaonale).

Το άσπρο τρίχωμα δεν θεωρούνταν πάντα ελάττωμα. Αντιθέτως, ήταν ένα από τα αρχικά χρώματα του Γερμανικού Ποιμενικού, και ένα πολύ σημαντικό μέρος της δημιουργίας της φυλής βασίστηκε σε αυτό.

Ο Max von Stephanitz, δημιουργός της φυλής, πειραματίστηκε με την εκτροφή σκύλων, διαλέγοντας τα καλύτερα από τα ποιμενικά σκυλιά της Γερμανίας ώστε να πάρει τις ιδιότητες που ήθελε. Ένας από τους ποιμενικούς που συχνά χρησιμοποιούσε για να εκφράσει την ιδέα του για το τέλειο σκυλί εργασίας ήταν η Grief, ένα λευκό ποιμενικό σκυλί. Το 1899 αγόρασε τον Hektor Linkrsheim, έναν εγγονό της Grief, αλλά του άλλαξε το όνομά του σε Horand von Grafrath. Επειδή η Grief ήταν λευκή και ο Horand ήταν από γραμμή αίματος σχετική με αυτήν, ο Horand έφερε το λευκό γονίδιο και έτσι γεννήθηκαν πολλά λευκά κουτάβια και πολλά έγχρωμα με το λευκό γονίδιο υπολειπόμενο. (Αναλυτικά η ιστορία του Γερμανικού Ποιμενικού εδώ)

Στις 22 Απριλίου του 1899 ιδρύθηκε ο όμιλος Γερμανικού Ποιμενικού «Verein für Deutsche Shaferhund (SV)», με τον Stephanitz πρόεδρο. Ο Horand έγινε η πρώτη καταχώρηση στα βιβλία της SV και ο πρώτος Γερμανικός Ποιμενικός.

Εκείνη την εποχή, οι λευκοί ΓΠ (Γερμανικοί Ποιμενικοί) ήταν στην ίδια μοίρα με τους υπόλοιπους. Επανειλημμένα, ο Stephanitz υπενθύμιζε ότι ο ΓΠ ήταν πρωτίστως μια φυλή εργασίας και ότι η ομορφιά έγκειται στις εργασιακές ικανότητες του σκύλου. Δούλευε για να κρατήσει την SV και τους εκτροφείς σε αυτή την κατεύθυνση.

Ναζισμός και λευκός ΓΠ

Το 1930, ο ναζισμός άρχισε να εξαπλώνεται ραγδαία σε όλη τη Γερμανία. Την ίδια στιγμή, μερικοί εκτροφείς αμφισβητούσαν ότι ο Stephanitz ήταν εκτροφέας μιας εργασιακής φυλής. Ήθελαν να επικεντρωθούν στην εμφάνιση και όχι στην εργασία. Συν τοις άλλοις, οι Ναζί είχαν διαφορετική άποψη από τον Stephanitz για το πώς θα έπρεπε να είναι ο ΓΠ. Πολλά μέλη της SV ήταν Ναζί και παρενέβαιναν στις υποθέσεις της.

Οι Ναζί, συμπεριλαμβανομένου του Χίτλερ, είδαν το λευκό χρώμα ως ανεπιθύμητο χαρακτηριστικό, και επιπλέον θεωρούσαν ότι τα λευκά σκυλιά είχαν ελαττωματικά γονίδια. Χωρίς επιστημονική γνώση, κατηγόρησαν τους λευκούς για πολλές ασθένειες και σύντομα διαγράφηκαν από τις εκθέσεις και τις εκτροφές. Οι ΗΠΑ ακολούθησαν στα τέλη της δεκαετίας του ‘50.

leykos_germanikos_poimenikos

Επιστήμη και λευκός ΓΠ

Η ιστορία μας δείχνει ότι ο λευκός ΓΠ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ίδρυση της φυλής. Η ιστορία μας δείχνει επίσης πότε και γιατί ήρθε η διάκριση. Στο πέρασμα του χρόνου, το λευκό χρώμα του τριχώματος απαγορεύτηκε αφού από την επιστήμη έλειπαν οι γνώσεις που έχουμε σήμερα, και πολλές ψευδείς θεωρίες αποδόθηκαν στο λευκό τρίχωμα ενός ΓΠ. Οι εκτροφείς είχαν την άποψη ότι ήταν σημάδι αλμπινισμού ή ασθένειας. Σήμερα, η  επιστήμη έχει αποδείξει ότι το λευκό υπολειπόμενο γονίδιο κάνει το τρίχωμα να φαίνεται λευκό, χωρίς να προκαλεί προβλήματα υγείας. Με άλλα λόγια, το γονίδιο που προκαλεί το άσπρο χρώμα  δεν προκαλεί κανένα άλλο ελάττωμα. Είναι γενετικά πανομοιότυποι με τους έγχρωμους γερμανικούς ποιμενικούς.

Μερικά επιχειρήματα κατά των λευκών ΓΠ

Ορισμένοι εκτροφείς των υπόλοιπων χρωμάτων ΓΠ, ισχυρίζονται ότι το λευκό τρίχωμα είναι πολύ ορατό για το έργο της αστυνομίας και πολύ ανοιχτό για βοσκή προβάτων, επειδή μοιάζει με αυτό των προβάτων. Επίσης υποστηρίζουν ότι ο ΓΠ χρησιμοποιείται εκτενώς για φύλαξη,  καθήκον που συνήθως γίνεται το βράδυ και στην περίπτωση αυτή, το λευκό χρώμα τον κάνει πιο ευδιάκριτο που θα ήταν σίγουρα ένα μειονέκτημα.

Με την ίδια λογική όμως ένας μαύρος ή σκούρος ΓΠ δεν μπορεί να φυλά ένα κοπάδι μαύρα πρόβατα, ιδιαίτερα τη νύχτα. Ακόμη, μελέτες της αστυνομίας έχουν δείξει ότι η πλειοψηφία των σκύλων K9 τραυματίστηκαν ή σκοτώθηκαν από πυρά δικών τους αξιωματικών λόγω κακής ορατότητας!

leykos_germanikos_poimenikos

Συμπέρασμα

Σε τελική ανάλυση ένα σκυλί εργασίας θα έπρεπε να κρίνεται μόνο από τις ιδιότητες ή την ιδιοσυγκρασία του, και όχι από το χρώμα του τριχώματος. Το χρώμα του τριχώματος δεν προσδιορίζει την ιδιοσυγκρασία ενός ΓΠ ή την ικανότητα του για εργασία. Όπως ο Stephanitz δήλωσε, «Μια ευχάριστη εμφάνιση είναι επιθυμητή, αλλά δεν μπορεί να θέσει την ικανότητα εργασίας υπό αμφισβήτηση.» Πουθενά στο βιβλίο του δεν αναφέρει ότι ο λευκός ΓΠ είναι λιγότερο ΓΠ από έναν έγχρωμο. Λευκούς μπορούμε να βρούμε να εργάζονται ως αστυνομικά σκυλιά, ποιμενικά, και σε πολλά άλλα έργα.

Ένας άλλος λόγος που οι λευκοί ΓΠ παραμένουν στο περιθώριο είναι πως δεν είναι και ότι πιο εύκολο να αλλάξει μια συνήθεια τόσων ετών. Εκείνοι που αντιτίθενται στο λευκό ΓΠ υποστηρίζουν πως δεν υπάρχει κανένας προφανής λόγος να αλλάξει το πρότυπο, αφού, κατά τη γνώμη τους, αυτό δε θα ωφελούσε σε τίποτα. Κι όμως η φυλή θα μπορούσε να επωφεληθεί από αυτή τη συμμετοχή με περισσότερα μέλη και σκύλους.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους οι λευκοί ΓΠ θα πρέπει να συμμετάσχουν στις εκθέσεις με τους λοιπούς ΓΠ. Ο πιο σημαντικός λόγος είναι ότι η επιστήμη σήμερα έχει αποδείξει ότι οι Λευκοί ΓΠ δεν έχουν κάποιο ελάττωμα. Το χρώμα του τριχώματος τους απλώς βασίζεται σε ένα υπολειπόμενο γονίδιο που δεν έχει καμία σχέση με προβλήματα υγείας. Επιπλέον, το άσπρο τρίχωμα δεν είναι σημάδι αλμπινισμού. Οι αλμπίνοι δεν έχουν καμία απολύτως χρωστική ουσία, ενώ οι λευκοί ΓΠ έχουν χρωστική ουσία στα μάτια, τη μύτη, το στόμα κλπ.

Οι Λευκοί ΓΠ μπορούν να κάνουν, ότι ακριβώς και ένας άλλος ΓΠ. Υπάρχουν λευκοί που εργάζονται σε πολλές ομάδες έρευνας και διάσωσης ή ως αστυνομικοί και στρατιωτικοί σκύλοι. Οι ΓΠ είναι σκύλοι εργασίας και η εργασία είναι αυτό που κάνουν. Η ευφυΐα, η υγεία και η δομή τους δεν καθορίζεται από το χρώμα του τριχώματος. Οι λευκοί έχουν τα ίδια ένστικτα.

Εν κατακλείδι, οι λευκοί ΓΠ αξίζουν το δικαίωμα του να βρίσκονται δίπλα στους έγχρωμους, όχι μόνο στον εργασιακό τομέα αλλά και στις εκθέσεις. Έχουν αποδείξει ότι δεν έχουν τίποτα λάθος. Ο διαχωρισμός τους οφείλεται σε ατυχή γεγονότα του παρελθόντος.

Σήμερα τον λευκό Γερμανικό Ποιμενικό τον συναντάμε με διάφορες ονομασίες, ανάλογα τον κυνολογικό όμιλο που τις χρησιμοποιεί: Berger Blanc Swiss, ελβετικός ποιμενικός, αμερικάνικος ή καναδέζικος ποιμενικός, Λευκός ποιμενικός.

Tags:


About the Author



Back to Top ↑